Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Ποιος έχει αυταπάτες τελικά για το κίνημα;

Τι είναι η Αριστερή Ενότητα

Η ταύτιση της Αριστερής Ενότητας με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι στο οποίο μας είχε συνηθίσει τόσο καιρό το ΜΑΣ και τα ΕΑΑΚ, όταν δεν είχαν τίποτα ουσιαστικό να μας προσάψουν. Ας διευκρινίσουμε, λοιπόν, για μία ακόμη φορά ότι είμαστε ένα δίκτυο συλλογικοτήτων - σχημάτων που εντάσσεται στη ριζοσπαστική αριστερά. Παρεμβαίνουμε με αυτόνομο τρόπο στο Γεωπονικό, λειτουργώντας ανοιχτά, συλλογικά και αμεσοδημοκρατικά: συναποφασίζουμε και συνυλοποιούμε.

Αυταπάτες για τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες

Η θέση μας είναι ξεκάθαρη και πάντα ήταν. Μοχλός των εξελίξεων είναι τα κινήματα, είναι ο κόσμος που παίρνει τη ζωή στα χέρια του και κατανοεί ότι τα συλλογικά προβλήματα επιλύονται μόνο με συλλογικούς αγώνες. Αυτό το έχουμε αποδείξει και έμπρακτα με την συμμετοχή μας σε οποιαδήποτε κινηματική δράση. Επειδή ακριβώς δεν έχουμε καμία κοινοβουλευτική αυταπάτη, πιστεύουμε πως ένα φοιτητικό κίνημα, οφείλει να αναζητά τη νομιμοποιητική του ισχύ στις δημοκρατικές και συμμετοχικές του διαδικασίες, από τη βάση των Φοιτητικών Συλλόγων και τις Γενικές Συνελεύσεις μέχρι τις διαδικασίες συντονισμού και τα Συντονιστικά Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων, προκειμένου να μπορεί να εμπνέει και να εμπλέκει τη φοιτητική πλειοψηφία.

Συνδιαμόρφωση, αυτή η άγνωστη

Η ίδια η απόφαση του τελευταίου πανελλαδικού διημέρου των ΕΑΑΚ αναφέρει: «Παλεύουμε για ένα φοιτητικό κίνημα που λειτουργεί σαν ζωντανό κύτταρο πολιτικής και ζύμωσης του κόσμου του αγώνα, του κάθε αγωνιστή που κάνει κτήμα του το συλλογικό συμπέρασμα στη βάση της συνδιαμόρφωσης και της σύνθεσης». Μόνο σύνθεση και συνδιαμόρφωση δεν βλέπουμε από τα ΕΑΑΚ. Με το σκεπτικό ότι έχει ψηφιστεί από το σώμα της προηγούμενης γενικής συνέλευσης αρνούνται να συνδιαμορφώσουμε από μηδενικής βάσης, οι συλλογικότητες και τα άτομα τα οποία συμμετέχουν στη συντονιστική επιτροπή κατάληψης, το πολιτικό πλαίσιο της επόμενης γενικής συνέλευσης του φοιτητικού συλλόγου, διότι έτσι το κίνημα πηγαίνει πίσω στις θέσεις του(;). Απέναντι στην αστική δημοκρατία που αυταρχικοποιείται ολοένα και περισσότερο, που φιμώνει όποιον/α διαφωνεί, εμείς προτάσσουμε τον πλουραλισμό και συνθέτουμε μέσα από τη διαφορετικότητα. Η διαφορετική αντίληψη για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λειτουργούμε χαρακτηρίζει κάτι ως ριζοσπαστικό και όχι τα πλαίσια-σεντόνια του μαξιμαλισμού.

Να το ξεκαθαρίσουμε: η ουσιαστική δημοκρατία εντός των διαδικασιών του φοιτητικού κινήματος δεν συνιστά αποκλιμάκωση.
Αντιθέτως, συνιστά στιβαρά οικοδομημένη και μεθοδικά θεμελιωμένη κλιμάκωση του αγώνα σε μια εποχή που με την άνθιση των νέων κοινωνικών κινημάτων η πρωτοπορία είναι νεκρή. Τα ΕΑΑΚ αδυνατούν να κατανοήσουν αυτό που τους έχει ξεπεράσει εμμένοντας στην ιδιοκτησιακή τους λογική απέναντι στο σύλλογο. Απόδειξη το ότι εγκαλούν την ΑΡ.ΕΝ επειδή δεν κατέληξε κάπου η «συνδιαμόρφωση» κατά την οποία τα ΕΑΑΚ δεν έκαναν ούτε βήμα πίσω από την τοποθέτηση αρχής τους και στην οποία δεν υπήρχε ούτε λέξη από την τοποθέτηση αρχής των άλλων αριστερών δυνάμεων και προφανώς ούτε λέξη των όσων ψηφίζουν, συμμετέχουν (;) και υλοποιούν (;) την απόφαση.


Πολιτικά πλαίσια πραγματικά «από τα κάτω»

Με πολύ απλά λόγια πιστεύουμε το εξής: όσοι και όσες βλέπουν τον εαυτό τους σε ένα ανοιχτά συνδιαμορφωμένο πολιτικό πλαίσιο από μηδενικής βάσεως, ας πουν την γνώμη τους και για το ποια μέσα πάλης πρέπει αυτό το πλαίσιο να προτείνει. Ουσιαστικά, ζητάμε την συνδιαμόρφωση ενός πλαισίου μεταξύ όσων ανθρώπων χωρούν πολιτικά σε αυτό. Και κάθε πτυχή της αριστεράς και του κινήματος οφείλει να μπει σε αυτόν τον κόπο κι όχι να τον αφορίσει, μιας και σίγουρα όλοι και όλες θα βγούμε πλουσιότεροι/ες απ αυτήν τη διαδικασία. Είναι σημαντικό να μπορούμε όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια να βρούμε τα κοινά σημεία που μας ενώνουν και όχι αυτά που μας χωρίζουν και μετωπικά να δώσουμε μια δυναμική απάντηση στην κυβέρνηση και τον αυταρχισμό που επιδεικνύει.

Την ώρα που γύρω μας όλα ισοπεδώνονται, το μόνο δίπολο που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο Πανεπιστήμιο είναι αυτό του ανυποχώρητου αγώνα κόντρα στην παθητικότητα και την αδιαφορία.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου